phone

-alo. skmeseler bari.

- alo? seni aramasaydım ağlardım heralde. bi’ çocuk vardı. adı anıl. gidiyomuş. amerikaya. sanki hiç gelmicekmiş gibi ama. neler neler söylemek istedim ona anlatamam. neler anlatmak. anlatamadım. tamam dedi, o da farkındaydı hiç konuşmadık. çok şey atlattık, çok farklı anlar zamanlar anılar geçirdik. özlicem seni diyemedim lan çocuğa. ama çok özlicem lan onu ben. hiç konuşmasak da o vardı yeterdi. kapıyorum şimdi. tadım yok bugün.

- naber? ya, içim sıkılıyor lan. ben çok da iyibiri dğilim galiba. hatta iyi bile değilim sanırım. mutlu olmak istedikçe insan mutsuz olmaya zorlar mı lan? hiç kendimi mutlu etmek için bişiler yapmıyorum olm. hep insanların menfaatine. yazılarım, onlar hakkında ki söylemlerim, hareketlerim bir insan ne görmek istiyosa onun üzerine -idi aslında. biri girdi hayatıma, girdi de diyemeyiz gerçi işte hayatımı parmak ucuyla bi yokladı : ) sonra o benden fazla umutlandı, fazla sevdi, fazla güvendi ama yok olmayınca olmuyordu. önceden ben böyle kayıp biri değildim biliyo musun, herkes kimolduğumu bilirdi ta ki o benim özelimi okuyana, öğrenene kadar. kapandım kuytuma. o nasıl duymak istediyse öyle yazılar yazdım. korktum çünkülan, bakma çok dişli görünüyorum ama inanılmaz korkak biriyim ben. çok şey yaptı o çocuk kendine, herkesi üzdüü. neden peki benim yüzümden. ulan herife sert çıktıkça iyice delirdi yapck bişi yok huyuna gittik. o bilirdi kimin önemli olduğunu, neye inandığımı, neye inanmadığımı. ya o çocukla bile konuşurdum ben “o”nun hakkında , şimdi elini ayağını çekiyormuş buralardan.  ne diyelim atlatırız evvel Allah .

-alo naber? ben uzun bir yolcukluk yaptım senle konuştuktan sonra. memleket havası alıyım dedim. iş güç bitti samsunda. yolda yıldızlara baktım ben hep, ne kadar çoktular. hiç bu kadar yıldızı bir arada görmemiştim. tüm galaksi kafamın üstündeydi sanki. bi’ ara bizim ufaklığın gezegenine en yakın yıldız hangisi diye düşündüm. orda olup o yıldızları görmeliydin ama. aklımdaysa bi ton şey vardı. herkesi, her şeyi, özlediklerimi düşündüm. sonra hasta olduğuma karar verdim. psikolojim bozuk lan benim dimi? kafayı yicek gibi oluyorum bazen. yalnız mıyım acaba diyorum, sonra saçmaladığımı farkediyorum. yalnızlık böyle bişi değil en azından bunu biliyorum. alo ordasın dimi? nefesini duyamadım bi an. dediklerimin ne kadar doğru ne kadar yanlış olduğunu o nefesinin hızından anlıyorum. mesela gülüyosun bana şuan kısık kısık ve hızlı hızlı nefesin bana hastalığımı kanıtlıyor. offf yiyorum kafayı. bugün başka birini aradım mesela, senle konuşmamdan rahatsız oluyomuş. onun dedikodusunu yapmıcakmışız senle. kusura bakmasın, bu bizim aramızdaki konuşma dimi? başka kime içimi döküyorum ki ben? kim dinliyo ki beni dırdırsız. aaa bi de bugün çok tartışmaya girdim, çok kavga ediyorum insanlarla benim yaşlılığım çekilmez ha. gülme ciddiyim. neyse hadi gevşedik iyice. öpüyorum seni lan, benim için iyi bak kendine.

-alo? kapamıcaksın dimi? anlaştık bu konuda senle, sen telefonda beni dinleyen olcaksın. sıkıntılıyım be dinleyen, ne istediğimi ne düşündüğümü bilmiyorum. ben yazılar yazardım, ne yaşadıysam, o an ne hissettiysem yazardım. o da okurdu, karşılığında o  da yazardı. o iyi bir şey yazdığında mutlu, bana nefretini yazdığındaysa mutsuz olurdum. ne acı. artık yazmıyorum be dinleyen. o artık benden en ufak bi’ umut almasın diye. çok yoruldum, ben konuşmadan anlayan biri vardı adı da f. idi. söylememe gerek kalmaz her şeyi anlardı ama hayat farklılıkları ayırdı bizi. onu mu özlüyorum diyorum bazen ama. bilmiyorum. onun yeri hep farklı olcaktır bende. gözlerimi doldurur bizim bi anımız; o arabayı kullanırken elimi tutardı, öpmezdi de elimi, kıyamazdı sadece yanağında tutardı. şimdi de gözlerim doldu bak. sesim titredi. masumiyeti en güzel anlatan da bu değil midir? off be dinleyen, rakım olsaydı şimdi şurda. neden ben böyleyim diye sana sorsaydım sen de bişiler diyiverseydin. garip oldum bak yine, ben kapıyım şimdi telefonu. beynini siktim zaten. görüşürüz, benim için iyi bak lan kendine. arıcam yine seni.

-alo merhaba. tanımıyosun sen beni aslında. bilmezsin de adım nedir, nerde yaşarım, kimim. ben sadece beni dinleyen ol istiyorum. nefes alış verişlerini duyayım senin. orda beni duyduğunu biliyim, dinlemen önemli değil. senle hikayeler paylaşıyım ben sen sadece dinle. dinleyenim ol n’olursun. ihtiyacım var buna ve fena halde anlatasım. şimdi kapatıyım telefonu, merhaba demek istedim sadece. görüşürüz dimi yine? telefonu aç olur mu hep?